Kinderen brengen geluk en plezier in mijn leven. Op de eerste plaats mijn eigen kinderen. Als mijn dochter in alle vroegte met opgewekte stem vraagt of ik de rits van haar prinsessenjurk wil sluiten, vult mijn moederhart zich met liefde. Dit gaat vanzelf. Nou ja, bijna vanzelf. Haar stralende poppenoogjes en weelderige krulletjes zijn meestal doorslaggevend. Zodra een tomeloos enthousiasme de kamer vult, weet iedereen dat het tijd is om de dag te beginnen. Mijn zoon doet daar niet voor onder. Hij weet mij steevast te ontroeren wanneer hij zijn zusje beschermt tegen de grillen van een animatiefilm. Zijn hoge stemmetje vol compassie heeft altijd de juiste uitwerking. En niet alleen op haar. Als moeder voel ik me oprecht gesteund wanneer hij mijn hoofdpijn probeert te verzachten met liefkozende woordjes. De kusjes en knuffels die daarop volgen gaan mij nooit vervelen. Het geluk dat mijn kinderen mij geven probeer ik met minstens zoveel liefde te beantwoorden. Een dankbare taak van het ouderschap.

Hun klasgenootjes, vriendjes en vriendinnetjes zijn regelmatig te vinden bij ons thuis. De gezellige gesprekjes en fantasieverhalen kunnen mij eindeloos vermaken. Er zit geen grens aan hun fantasie. Juist als ik de draad volledig ben kwijtgeraakt, lijken kinderen elkaar feilloos te begrijpen. Wanneer ik word uitgenodigd om mee te doen met hun spel is plezier verzekerd. De magische wereld, waar kinderen als vanzelf toegang tot hebben, brengt je terug naar je eigen kinderjaren. Het is een kans om weer even kind te zijn. Die pak ik graag aan. Ik vlieg als Tinkerbell door de Elfenvallei, sluit verbonden met de helden van Chima, zing enthousiast mee met K3 en stort me vol overgave in een Skylander avontuur. De opgetogen gezichtjes zijn de inspanning meer dan waard.

De kinderen die ik ontmoet als kindercoach brengen weer een heel andere dimensie in mijn leven. Met deze kinderen ga ik op reis. Althans, wanneer er vertrouwen en veiligheid is. Dan mag ik mee in hun ontdekkingstocht op zoek naar wie ze zijn. Zij laten mij zien wat ze kunnen, waar ze goed in zijn en waar extra ondersteuning nodig is. Vanuit innerlijke wijsheid komen zij tot creatieve oplossingen. Deze wijsheid heeft elk kind in zich. Het is de kunst deze naar boven te halen. Met alles dat in mijn vermogen ligt probeer ik hierin zo goed mogelijk te begeleiden. Als een kind uiteindelijk vanuit eigen kracht verder kan maakt mijn hart een sprongetje.

Dan zijn er nog de kinderen die ik dagelijks tegenkom. Op het schoolplein, tijdens een wandeling, in de speeltuin of de supermarkt….overal ontmoet ik kinderen. Die ontmoeting is altijd anders. Wederzijds oogcontact, een ongelukkige val of een spontane uitlating. In het kleinste contact schuilt soms een grootse boodschap waar wij volwassenen veel van kunnen leren. Ik doe mijn best deze signalen op te vangen, in ieder geval aandacht te geven, om mezelf steeds beter te leren kennen. Soms blijkt een kind mij beter te kennen dan ikzelf. Deze oprechtheid en onbevangenheid vind ik bewonderenswaardig. Kinderen leven dichtbij de waarheid en accepteren het leven zoals het is.

Al deze kinderen brengen iets mee, iets van henzelf dat hen uniek maakt. Hun leuke en minder leuke verhalen, uitdagingen, oplossingen, inzichten, angsten en verdriet zijn het waard gedeeld te worden. Het kan andere kinderen en ook volwassenen inspireren of helpen. Daarom heb ik ze gebundeld tot gedichten. Geïnspireerd door al die fantastische kinderen die mij hebben toegelaten in hun wereld.

Lees hier mijn eerste gedicht. Ik vind het leuk om te horen wat jou inspireert of wat het gedicht voor jou (en/of je kind) betekent.